Koos zit aan tafel en kijkt naar een boek dat Trees vasthoudt.
Trees kijkt foto’s van mensen die ze kent. Als er een foto is van een huifkar, zegt ze dat het Dirk is, op een hondenkar. Maar als Petra het fotoboek even wil inzien om het ook te bekijken, legt Trees het boek geschrokken weg. “Dat mag niet,” zegt ze, “dat is van de familie!”
Christine wil nu ook een fotoboek, van oude gebouwen, en leest de bijschriften hardop voor. Ze houdt er meestal halverwege mee op met de zin:” Laat verder maar staan, want dat is te moeilijk.”
Petra komt dan met een nieuw spel op tafel: foto’s in de goede volgorde leggen. Bijvoorbeeld de volgorde van ei tot kip, met alle tussenstadia.
Petra laat een plaatje van een kuiken zien, en vraagt aan Christine: “Wat is dat ?” Christine past.
Petra zeg grappend: “Een varken.”
Willy roept: “Een kuiken.”
“Met kruiden?” informeert Otto, die denkt dat er voedsel aan wordt geboden.
“Een varken,” zegt Christine, “ Ik hou me bij wat zij zegt.”
Dan komt een nieuwe foto.
“Kikkerdril,” zegt Petra.
“Ja, hè.” Zegt Theo.
“Kippenrood?” zegt Christine.
“Nee,” zegt Willy, “Een kikker.”
“Ja, hè.” zegt Theo.
“Kippenbrood, ik heb het net al gezegd,” zegt Christine verontwaardigd, “Maar ze namen het niet aan!”
Dan probeert Petra het nog een keer met een plaatje van een muis.
“Stukje oude kaas, “ zegt Christine beslist.
“Ja, hè.” Zegt Theo.
En daarmee is het klaar met de spelletjes.

5 vleugels