Mooie smoezen kunnen me fascineren. Ik zit in de trein van Amsterdam naar Maastricht. De trein vertrok te laat en onderweg is er ook van alles aan de hand, zoals: “U merkt aan onze snelheid dat we achter een goederentrein rijden, maar die slaat dadelijk rechtsaf en dan gaan we als een speer naar het zuiden.” De typering `als een speer’ vind ik altijd prettig. Dan is het meestal menens. Hoort in het rijtje waarin ook staat: “Ik ga mijn gloeiende best doen.” In de buurt van Eindhoven roept de conducteur om: “We arriveren op station Eindhoven met een vertraging van twintig minuten. Dat is een gevolg van de gladde rails. Omdat we zo veel vertraging hebben gaan we verder onder een ander treinnummer. Daarom blijven we in Eindhoven tien minuten staan, maar u mag gewoon blijven zitten.” Dit is een mond vol van alles waarvan een leek als ik weinig begrijp. Gladde rails. Ander treinnummer. Om me heen wordt intensief getelefoneerd. Sommige bellers leggen uit wat er zojuist door de conducteur is meegedeeld. Iemand herhaalt zelfs dat we verder reizen onder een ander treinnummer. Ik heb zin om te vragen wat het allemaal betekent. Waarom niet? Zonder dat je er iets aan kunt doen, kom je een afspraak niet na. Je arriveert ergens te laat waar eerder op je gerekend was. Maar ik informeer niet naar het probleem van de gladde rails. Wel vraag ik me af wat ik met dit soort excuses in mijn eigen leven kan doen. Met `wisselstoring’ kom ik vaak al ver. Maar het mag nog raadselachtiger; Mijn rechterarm werkte niet mee. Het brood was kwijt. Zenuwachtige spaken. Raar stof in de ochtendmist. De wind stotterde.