Clarence Clemmons, de saxofonist van de E-streetband is overleden. Clemmons begeleidde Bruce Springsteen met zijn vooral enorm harde solo’s en  vormde op het podium een bijzonder stel met ‘The Boss’. Hij heete The Big Man en was dat dan ook, een soort reusachtige saxofoonbeer in de band van kleine mannetjes als Springsteen en Van Zandt. Zijn saxofoonspel was weinig genuanceerd. Hard, een beetje rock, een beetje powerjazz. Toen ik op saxofoonles ging moest ik van de meneer een bandje meenemen van de muziek waarvan ik hield. Ik had oa Clemmons er op staan, maar ook Willem Breuker meer… »

Vroeger woonde Wiel Coerver bij ons om de hoek, dat wil zeggen, om de hoek bij Café Trianon, waar wij min of meer woonden. Het waren sjieke flats, waar hij woonde met zijn gezin. Vlakbij was een sportveldje. Daar zagen wij elke dag zijn dikkige zoon met de bal oefenen, eindeloos lang. Het verhaal ging dat de jongen eerst moest voetballen en dan pas zijn huiswerk mocht maken. meer… »

Fedor den Hertog was een jeugdheld. Grootser dan Joop Zoetemelk, geheimzinniger dan Fausto Coppi -wie had indertijd een zo tot de verbeelding sprekende naam, beter dan welke renner dan ook in mijn ogen en altijd die weigering om prof te worden. In de ronde van Rijnland Palts -die alleen om deze prestatie herinnerd zal worden- won hij 9 van de 11 etappes. Op zijn gemak, als we de kranten mochten geloven, meer… »

Iedereen had het altijd over de film Last tango in Paris, niet zozeer vanwege de inhoud, maar vanwege een scène waarin Marlon Brando zijn tegenspeelster beboterde alvorens haar te bespringen. Tenminste, dat werd altijd gezegd. Ik had de film niet gezien, maar toen ik -lang geleden- in Suriname was, stond de film op het programma. Niet in een bioscoop, maar in de plaatselijke drive-in bioscoop. Ook dat fenomeen kende ik niet, meer… »

Je moet in dit land wel dood gaan om een beetje aandacht te krijgen, en de status van Superheld. Ik verwacht een mooie ceremonie in De Kuip, en een Moment op de middenstip, waarover steeds gezegd werd dat als Coen er ging zitten klaverjassen met Cor Kieboom, de voorzitter destijds van Feijenoord, meer… »

In het programma Ochtendspits zat Fleur Agema, door de presentatrice aangekondigd als de vrouw achter Geert Wilders. Nadat het hele 8 uur-journaal van gisteren was herhaald met het (on)nieuws over de dood van Harry Mulisch, werd aan Fleur gevraagd of zij ook een persoonlijke herinnering had aan Harry Mulisch. Dat had ze: ze had pas Voer voor psychologen gelezen. “Leuk boek. Een talent” wist ze over de schrijver te vertellen. Nu ja, de schrijver was dan ook de vleesgeworden linkse hobby: woonde in de grachtengordel, altijd bezig met cultuur, iets met Cuba en de Tweede Wereldoorlog. Ik denk dat dat laatste binnenkort ook tot een linkse hobby zal worden verklaard. Het is maar goed dat Harry het allemaal niet meer mee hoeft te maken.

Als voor iemand de Pearly Gates wijd open zullen (moeten!) zwaaien is het de King of Soul, Solomon Burke. Overleden in of eigenlijk bijna in Nederland. Zwevend in een niemandsland, geland maar nog niet aangekomen. Krachtige symboliek. Op Schiphol,vertelt men elkaar een prachtig en ontroerend verhaal: meer… »

Op de dag dat Nederland de kranten zich bogen over kopteksten bij de zelfgekozen dood van Antonie Kamerling (“Zelfmoord”  ”Overleden” of gewoon “Dood”) meldde zich een andere romanticus bij de Poort van Paarlen: Piet Wijn. Brave striptekenaar, 81 geworden terwijl hij rustig voorttekende aan een oeuvre dat zo bekend werd dat zijn overlijden zelfs het radionieuws wist te halen. meer… »